Eczacı ve müzisyen Arıkan, dedesinin eserleri ve hikâyeleriyle büyümenin kendisini müziğe yönlendirdiğini belirterek, ünlü halk ozanının vefatının yıl dönümü dolayısıyla bu eseri ortaya koyduğunu aktardı.

“Aşık dedemin 49. ölüm yıldönümünde ona olan hayranlığımı ve özlemimi ifade etmek için”

Aşık Veysel’in torunu Filiz Şatıroğlu Arıkan’ın kızı olan Ezgi Arıkan, şunları söyledi: “‘ ‘Gelmez Yola Gidiyorum’, büyük dedem Aşık Veysel Şatıroğlu’nun okuduğu son şiiri. Aşık dedem dünyaya veda ettikten sonra dedem Bahri Şatıroğlu bu şiiri besteleyerek türkü haline getirmiş. Onlar gelmez yola gittiler ama ışıkları hala üzerimde ve bu değerli miras sonsuza dek benimle yaşamaya devam edecek. Gökyüzünden beni dinlediklerine ve gurur duyduklarına eminim. Aşık dedemin 49. ölüm yıldönümünde ona olan hayranlığımı ve özlemimi ifade etmek için bu çok değerli türküyü genç bir müzisyen olarak kendi tarzımda yorumlamak istedim. Umarım dinleyenler de benim hissettiğim duyguları paylaşır.”

Aşık Veysel Kimdir?

Aşık geleneğinin ülkemizdeki sonra temsilcilerinden birisi olarak anılan Türk Halk Ozanı Aşık Veysel, bundan tam 49 yıl önce hayata veda etti. Saz ve bağlamanın en büyük isimlerinden birisi olan Aşık Veysel, diğer ozanların eserlerini seslendirmek dışında, kendi yazdığı şiir ve şarkıları da saz eşliğinde okuması ile tanınmaktadır. Hayatının büyük bir kısmını kör olarak geçiren Veysel, şarkılarında ölüm temasını bolca işlemiştir.

Aşık Veysel Şatıroğlu, 25 Ekim 1884 tarihinde, Ahmet ve Gülizar çiftinin çocuğu olarak, Şarkışla, Sivas’da dünyaya geldi. Ailesinin kendisinden önce doğan iki kızını kaybetmesine yol açan çiçek hastalığı, Aşık Veysel’i de vurdu ve henüz yedi yaşındayken sol gözünü kaybetti. Geçirdiği talihsiz bir kaza sonucunda sağ gözünü de kaybeden Veysel, babasının hediyesi olan bir saz sayesinde, henüz genç yaşlarda müziğe başladı.

Babasının yakın arkadaşından ders aldı

Babasının yakın bir arkadaşı olan Aşık Ala tarafından eğitilen Aşık Veysel, Pir Sultan Abdal, Karacaoğlan, Dertli gibi büyük halk ozanlarının eserlerini burada öğrendi. Aşık Veysel 20 yaşındayken, I. Dünya Savaşı’nın başlaması üzerine kardeşleri ve arkadaşları cepheye gidince, genç ozan yalnız kaldı. Bu süre içerisinde tek arkadaşı sazı olan ama şair, kendisini iyice müziğe verdi. Savaşın sona ermesinin ardından Esma adlı bir kadınla evlendirilen Veysel, bu evlilikten iki çocuk sahibi oldu. Fakat oğlu henüz on günlükken hayata gözerini yumdu. Esma’nın başka bir adama kaçmasının ardından henüz altı aylık kızı ile baş başa kalan Veysel, henüz çok genç yaşlardayken bu kızını da kaybetmenin acısını yaşadı.

1930’ların başında, Sivas’da edebiyat öğretmeni olarak görev yapan Ahmet Kutsi Tecer ile tanıştı. Tecer, Folk edebiyatının hak ettiği değere gelmesi ve folk eserlerinin kaybolmaması için uğraşıyordu; Veysel’in eserlerini de ilk defa kaleme alan kişi o oldu.

Her konuşmasında kendisine olan sevgi ve bağlılığını belirttiği Mustafa Kemal Atatürk ile tanışmak için Ankara’ya giden Aşık Veysel, bu isteğini hiçbir zaman gerçekleştirme fırsatı bulamadı, fakat Ankara’da ilk defa radroya çıkarak eserlerini ülke ile paylaşma fırsatı buldu. Her ne kadar Atatürk ile tanışma fırsatı bulamamış olsa da, Atatürk’ün vefatının ardından yazdığı ağıt ile, kendisine olan sevgisini gösterme fırsatı buldu. Ahmet Kutsi Tecer tarafından davet edildiği Köy Enstütüleri’nde saz hocası olarak görev yapan Veysel, Arifiye, Çifteler, Kastamonu ve Akpınar’da eğitim verdi. 1965 yılında, T.B.M.M. tarafından müziğe katkılardan dolayı kendisine maaş bağlandı.

Aşık Veysel, 21 Mart 1973 tarihinde, doğduğu köy olan Şarkışla, Sivas’da hayata gözlerini yumdu. Evi, günümüzde müze olarak hizmet vermektedir. Aşık Veysel’in eserleri, ünlü A.B.D.’li gitarist Joe Satriani’den Türk metal grubu Pentagram’a kadar pek çok ünlü müzisyen ve gruba ilham kaynağı olmuş, eserleri bu müzisyenler tarafından albümlerinde kullanılmıştır.

Kaynak: Karar

Aşık Veysel’in torunu Ezgi Arıkan “Gelmez Yola Gidiyorum”a klip çekti yazısı ilk önce Merjam üzerinde ortaya çıktı.

Program, İlçe Müftüsü Tayyıp Koçer’in okuduğu duayla başladı. Kur’an-ı Kerim tilavetinin ardından Âşık Veysel’in mezarına karanfil bırakıldı. Sivas Valisi Salih Ayhan, burada yaptığı konuşmada, Âşık Veysel’i rahmet ve minnetle andıklarını belirterek, “Biz de onun söylediği gibi, dostları olarak Âşık Veysel’i her zaman hatırlıyoruz ve ona sahip çıkıyoruz. Âşık Veysel, ozanlar diyarı Sivas’ın bilinirliği evrensel çapta olan, seneye de UNESCO tarafından Âşık Veysel Yılı ilan edilmesine vesile olan kişidir. Bizler de onun fikirlerinden yola çıkarak, onun rehberliğinde bir araya geleceğiz ve daha çok bu vatana hizmet edeceğiz.” diye konuştu.

Vefatının üzerinden 49 yıl geçti

“Uzun ince bir yoldayım/Gidiyorum gündüz gece/Bilmiyorum ne haldeyim/Gidiyorum gündüz gece” dizeleriyle hafızalara kazınan ünlü halk ozanı Âşık Veysel Şatıroğlu’nun vefatının üzerinden 49 yıl geçti. Aşıklık geleneğinin en büyük temsilcilerinden Aşık Veysel, 25 Ekim 1894’te dünyaya geldi, çocukluğunu ve gençlik yıllarını Sivrialan’da geçirdi. Gülizar ve Ahmet Şatıroğlu çiftinin çocuklarından biri olan Âşık Veysel’in iki kız kardeşi, bölgede yaygınlaşan çiçek hastalığına yakalanarak yaşamını yitirdi, Veysel ise aynı hastalıktan 7 yaşında iki gözünü kaybetti.

10 yaşındayken saz çalıp şiir okumaya başladı

Âşık Veysel, babasının teşvik etmesiyle 10 yaşındayken saz çalıp şiir okumaya başladı, o dönemin saz ustaları Çamşıhlı Ali ve Molla Hüseyin’den ders aldı. İlk evliliğini 1919’da Esma Hanım ile yapan Veysel Şatıroğlu, annesini ve babasını 1920’de kaybetti. Eşinin kendisini terk etmesi üzerine 1928’de Gülizar Hanım ile evlenen Şatıroğlu’nun, Zöhre, Ahmet, Hüseyin, Menekşe, Bahri, Zekine ve Hayriye adlarında 7 çocuğu dünyaya geldi. Hüseyin birkaç aylıkken hayatını kaybetti.

“Âşıklar Bayramı” ile adını duyurdu

Sivas’ta öğretmenlik ve milli eğitim müdürlüğü görevlerinde bulunan şair ve oyun yazarı Ahmet Kutsi Tecer’in davetiyle köy enstitüsünde saz hocası olarak görev yapan Veysel’in adı ilk kez 5 Ocak 1931’de düzenlenen “Sivas Âşıklar Bayramı”nda duyuldu. Ömrü yoksulluk ve zorluklarla geçen Âşık Veysel, Cumhuriyetin 10. yılı için yazdığı destanın yayımlanması ve Sivas Âşıklar Bayramı’ndaki başarısı ile dikkati çekti.

Âşık Veysel, 1950 yılında senaryosunu Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun yazdığı, Metin Erksan’ın yönetmenliğini üstlendiği “Karanlık Dünya” adlı bir filmde, yaşadığı Sivrialan köyü çevresiyle konu edildi.

Tasavvuftan izler sunan, şiirleri konu bakımından zengin çeşitlilik gösteren Aşık Veysel, Yunus Emre’nin etkisindeki şiirlerinde halk kültürünün mayasına karışan yönleriyle Türk edebiyatının ve saz şiiri geleneğinin büyük ustalarından biri olarak hafızalara kazındı. Türkiye Büyük Millet Meclisi, “Anadilimize ve milli birliğimize yaptığı hizmetlerden ötürü” 1965 yılında özel kanunla halk ozanına 500 lira aylık bağladı.

Halk ozanı, son konserine 1971 yılında Nevşehir’in Hacıbektaş’ta verdi

Ünlü halk ozanı, son konserine 1971 yılında Nevşehir’in Hacıbektaş ilçesinde çıktı. Ölümünden birkaç saat öncesine kadar bile “Birbirinizle konu komşuyla iyi geçinin, dirliğiniz, düzeniniz bozulmasın” diyerek, “Kürt’ü Türk’ü ne Çerkez’i / Hep Adem’in oğlu, kızı / Beraberce şehit, gazi / Yanlış var mı ve neresi” dizeleriyle birlik ve beraberliğe vurgu yapan ünlü halk ozanı, şiirlerinde yaşama sevinciyle hüznü iç içe işledi.

Âşık Veysel, 21 Mart 1973’te saat 03.30’da doğduğu Sivrialan’da, şimdi adına müze olarak düzenlenen evde hayata gözlerini yumdu. Ozanın büyük oğlu Ahmet Şatıroğlu 84 yaşında 11 Ocak 2018’de, büyük kızı Zöhre Başer ise 2 Şubat 2020’de 85 yaşında yaşamını yitirdi.

Eserleri âşıklarca nesillere aktarılıyor

Çocukken görme yetisini kaybetmesine rağmen şiirlerinde yansıttığı vatanseverlik, hoşgörü, yaşama sevinci, sevgi, birlik ve beraberlik mesajlarıyla hem kendi dünyasını aydınlatan hem de bugünlere ışık tutan halk ozanı, hafızalara kazınan eserler bıraktı.

Şiirlerinde “Veysel”, “Sefil Veysel” ve “Veysel Şatır” gibi mahlaslar kullanan Âşık Veysel, bir şiiri hariç, bütün şiirlerini dörtlüklerle aktardı ve “Sazımdan Sesler” ile “Dostlar Beni Hatırlasın” adlı şiir kitapları bulunan ozanın ölümünden sonra, 1984’te “Bütün Şiirleri” adlı eseri tekrar yayımlandı. “Uzun ince bir yoldayım”, “Dostlar beni hatırlasın”, “Güzelliğin on para etmez”, “Atatürk’e ağıt”, “Beni hor görme”, “Beş günlük dünya”, “Derdimi dökersem derin dereye”, “Kahpe felek”, “Kara toprak” gibi eserleri yıllar geçse de unutulmayan, Türkçeyi en yalın ve güçlü şekilde kullanan Aşık Veysel, şiirlerinde her zaman birlik ve beraberlik çağrısı yaptı.

Aşık Veysel’in vatan, tabiat, birlik, beraberlik, çalışma, yardımlaşma konularını işlediği şiirlerinde, vatana bağlılık ve idealistlik dikkati çeken en önemli nokta oldu. Ozanın eserleri pek çok sanatçı tarafından tekrar yorumlanırken birçok yabancı sanatçının da dikkatini çekti. ABD’li elektrogitar virtüözü Joe Satriani, 2008’de çıkardığı albümde “Aşık Veysel” isimli, kendi bestelediği enstrümantal bir esere yer verdi.

Kaynak: AA

Âşık Veysel vefatının 49. yılında sevenleri tarafından unutulmadı yazısı ilk önce Merjam üzerinde ortaya çıktı.